Kolorowa łazienka

Po 4 miesiącach od projektowania mojej łazieneczki nadeszła chwila by się pochwalić! Od samego początku miałam jedno marzenie - TĘCZA! Na etapie poszukiwań kafelek i układania kombinacji w sklepie zwątpiłam, że znajdę idealną paletę barw i rozważałam inne kolorowe pomysły (ten post!). Jak to w życiu bywa, gdy już byłam zdecydowana na pixelowy mix i zamówiłam odpowiednie kolory płytek, okazało się, że producent kafelek Tubądzin kilka miesięcy wcześniej zmienił paletę barw i w sklepie mieli wciąż nieaktualny próbnik. Gdy już dorwałam nowy nastąpiła radość, bo moje tęczowe marzenie mogło jednak stać się rzeczywistością! :)))

Było sporo obaw, że mój projekt nie wyjdzie. Problemy z przebiciem się kanalizą przez grubą ścianę, złe zwymiarowanie grzejnika, wielogodzinne kłótnie z Robciem o poszczególne elementy wykończenia, a nawet potajemne zakupy i stawienie chłopa przed faktem dokonanym (tak zdobyłam lampę nad lustrem). W niektórych sytuacjach byłam twarda (Robcio kupił zły blat, więc tydzień po jego zamontowaniu musiał wymienić). W innych musiałam odpuścić, bo litry wylanych łez nie miękczyły Robciowego serca (oby krany się szybko popsuły!). Mój instynkt jednak nie zawiódł, a rezultat przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania. 

Nie da się ukryć, że ogromną zasługę w tym ma nasza genialna ekipa remontowa (chłopaki spod Mogilna, ktoś namiary?). Cieli płytki i strzelali laserowymi poziomicami ponad 2 tygodnie, ale zrobili wszystko tak jak sobie wymarzyłam :) 

A tu już rezultaty wszystkich wykończeniach!  

Ten nos to dozownik na mydło. Po naciśnięciu odpowiedniej dziurki puszcza mydlanego gila/babola/smarka :) 

Podoba się? Dajcie znać! Miłego weekendu :)))

Botel Albatros

Ostatni weekend spędziłam w Pradze, gdzie z okazji 10-lecia dorosłości zaszalałam i  do mojej podróżniczej listy noclegów dorzuciłam botel. Pod tą cudną nazwą kryje się hotel na statku. W myśl zasady "raz się żyje" szastnęłam trochę większą kasą niż zazwyczaj i cieszyłam się jak dziecko pokojem 2-osobowym z łazienką i śniadankiem dnia następnego. Standard wykończenia nie był pierwszej młodości, co dawało trochę klimaciku. Jedynym minusem było robactwo, które po zmroku ciągnęło do światła i ochoczo próbowało ładować się do naszej kajuty. Generalnie całkiem fajna opcja, z której ochoczo korzystali przede wszystkim Niemcy.  

Kajakiem po Baryczy!

Letnie ciepełko ma to do siebie, że mój asortyment aktywności się ciutek rozszerza. Co jakiś czas udaje mi się np. wylądować w kajaku. Jest to szczególnie genialna opcja, jeśli temperatura utrzymuje się co najmniej w okolicach 25 stopni jak w ostatni weekend. Długie, kilkudniowe spływy kajakowe to nie moja bajka. Natomiast jeden dzień jest jak najbardziej ok. Kilka leniwych godzin spędzonych w zielonym otoczeniu w zupełności mi wystarcza. Niby można wiosłować, ale moja pomoc w wiosłowaniu kończy się zazwyczaj odbijaniem od jednego do drugiego brzegu i frustracją mego chłopa :D W rezultacie Robcio ma solidny trening na swoje muskułki, a ja czas na chillout z piwkiem przez większość trasy. Czy nie idealnie? :)

W ostatni weekend zawitaliśmy w Dolinę Baryczy, która znajduje się na granicy województwa wielkopolskiego i dolnośląskiego. Do towarzystwa mieliśmy przyjaciół spod Wrocławia, którzy zazwyczaj towarzyszą nam w narciarskich wyjazdach. Była to już druga edycja imprezy pt. "Kajaki na Baryczy". 2 lata temu przepłyneliśmy odcinek Potasznia - Sławoszowice k. Milicza (ten pościk!), a w tym roku kontynuowaliśmy trasę i z rozmachu zrobiliśmy półtora odcinka: odcinek Milicz - Sułów i pół odcinka Sułów - Żmigród. Ostatecznie z wynikiem ok. 20 km porzuciliśmy kajakowanie w Rudzie Żmigrodzkiej. Monotonność trasy skutecznie przerywały przeprawy przez zwalone drzewa, śnięte ryby, ataki robactwa i ucieczki z mielizn. Za jakiś czas na pewno będziemy kontynuować spływ Baryczą w tym samym gronie! 

Jęczałam 2 dni i dostałam :) Świeża filmowa produkcja Roberta!

Migawki #3

W czerwcu rozpoczęliśmy sezon imprez ślubnych. Już wiem, że najlepsze wesela to te, gdzie jest barman, który spełnia wszystkie alkoholowe zachcianki :)

Jeśli nie śluby, nie ślęczenie nad projektami, to niewielkie wyjścia na miasto. Udało nam się uczestniczyć w Festiwalu Malta, który co roku zaskakuje mnie swoim rozmachem. Wybrany przez Roberta spektakl-performens był jednym z tych, które nie uratowały gołe cycki. Na pocieszenie ratowaliśmy się burgerami z festiwalowej budy Concordia Taste. Były świetne! 

Hamak to najlepsze wydane 50 zł ostatniego miesiąca. Żeby móc się w nim bujać, zdobyłam się na heroiczny czyn posprzątania balkonu z gołębich bobków. Od teraz każdy weekend spędzony w Poznaniu zamierzam rozpoczynać zimnym piwkiem na hamaku :) 

Niedaleko naszego mieszkania mamy basen, który jakby na nasze życzenie odremontowano na ten sezon. W środku tygodnia późnym popołudniem na basenie przy poznańskiej Arenie jest w porywach do 5 osób, można więc nieźle poszaleć. Nie pływałam z dobre 2 lata, więc możliwość pokopania wody dała mi niezłych endorfinek. Niebawem kolejne wypady! 

Ostatni weekend spędziliśmy w Grudziądzu. Wybraliśmy się na prawdopodobnie najlepsze włoskie lody w Polsce. Schować się może poznańska Wytwórnia Lodów Tradycyjnych. Jeśli lubicie włoskie gelato, to jest tylko jeden właściwy adres: Grudziądz, ul. Legionów 3, Lodziarnia TORINO!

A po lodach przyszła pora na jeziorko. Robcio nadrabiał zaległości z dziecińska i bawił się lepiej niż wszystkie dzieciaki razem wzięte :)

Zmagania z ołówkiem

Po ostatnim miesiącu wiem, że nie każde studia podyplomowe to ściema. Praca, a po niej ślęczenie po kilka godzin dziennie nad projektami to mój sposób na przesiedzenie czerwca w domu. Może łatwiej byłoby gdybym miała jakieś podstawy ze znajomości roślin, ale nie miałam. Podyplomówka z architektury krajobrazu na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu to sporo pracy. Bardzo ciekawej i bardzo wymagającej. Nadal mam kilka rzeczy w plecy, ale już jestem na dobrej drodze i widzę światełko w tunelu :) Nie ukrywam, że wraz z ostatnim zjazdem w tym semestrze odsapnęłam i powoli zaczynam znów żyć beztrosko, wymyślając sobie ciekawsze rzeczy do zrobienia. Będzie miało to pewnie swoje odzwierciedlenie na blogu :) Żeby jednak moje zmagania nie uleciały w pamięci, dziś kilka moich prac z rysunku! Nie są to dzieła kalibru mojej Mamuśki, ale pocieszam się, że to dopiero początek... :)